 |
 |
 |
 |
|
| Klik hier om de film te bekijken | Klik hier om de film te bekijken |
Ik ben een klein dakloos
vrouwtje
Tekst: Hanni Stolker
Muziek: Caspar van de
Vinne
Refrein:
Ik
ben een klein dakloos vrouwtje,
Ik scharrel hier dakloos rond,
Mijn dak is
de blauwe hemel,
Mijn vloer is de kouwe grond.
Ik scharrel
hier,
Ik scharrel daar,
Daar ligt de peuk van een sigaar,
Die ga ik
roken op een bank,
Mijn beide tassen vol met
drank.
refrein
Wat zou ik moeten met een dak,
Geef mij
maar een volle vuilnisbak,
Ik hoef geen bord,
En ook geen mes,
Ik leef
met de jeneverfles.
refrein
Geen magnetron,
en geen
p.c.,
En in de bosjes is mijn plee,
Geen Donald Duck, en geen
Margriet,
Soms rook ik ook wel nederwiet.
refrein
Omdat
het vandaag mijn verjaardag is,
Kies ik een plek die aardig is,
Daar duik
ik in de vuilnisbak,
Op zoek naar een lekker stuk
gebak.
refrein
De waterval
Tekst: Hanni Stolker
Muziek: Caspar van de Vinne
Wie wil
er met mij trouwen?
En wie wil het niet?
Is 't Bas of Henk of Gijs of Kees
of is 't Piet?
Mijn droomwens is, u raadt het al,
een foto bij de
waterval,
de waterval van Sonsbeek,
daar droom ik altijd
van.
Oh, we zullen stralen,
aan de waterkant,
Jij in zwarte
smoking,
en ik in witte kant,
Vanavond is 't ons huwelijksbal,
Maar
eerst een foto bij de waterval,
de waterval van Sonsbeek,
daar droom ik
altijd van.
Ik moet me laten scheiden,
En met goed
fatsoen,
dat hele dure trouwen, nog eens over doen,
De fotograaf, u raadt
het al,
verknolde mijn foto's bij de waterval,
de waterval van
Sonsbeek,
Daar droom ik altijd van.
97
De as van vader
"Ik mag alles," zei de vader, "en dan reed hij weer door rood."
"Ik mag alles," zei de vader, "en ik ga van niks niet dood."
Geen verkeersbord hield hem tegen, met zijn grote kinderschaar.
Daarmee bracht hij vele levens, vaak onnodig in gevaar.
Op een warme zomerdag gaf de vader tóch de geest.
Toen was hij al vijfentachtig, het was donders mooi geweest.
Zes kleinzoons waren zijn dragers, gedragen door zijn eigen bloed.
Brachten hun opa naar het altaar, op zijn kist daar lag zijn hoed
Ook al was 't een Roomse rakker, vader wilde gecremeerd.
En zijn as moest in de Dinkel, want dat is niet gepermitteerd.
"Zullen we pa nu gaan verstrooien?", vroeg de moeder op zijn verjaardag.
"Ja, we gooien 'm in de Dinkel, juist omdat het daar niet mag."
De moeder en haar vele kinderen stonden aan de waterkant.
De jongste dochter hield nog lang de kruik met vader in haar hand.
"Pa heeft ons zo vaak geslagen," zei een zoon half voor de grap.
"Als we ons willen wreken, geven we nu de kruik een klap."
Underberg werd er gedronken en ook Grolsch, het beste bier.
En toen zonk de as van vader in de donkere rivier.
En van "Helder in de kelder" zongen ze hun vader na.
De koude kant stond op een heuvel met digitale camera.
tekst: Hanni Stolker
melodie: onbekend
Schilderijen |
Info |
Nieuws |
Home |
Contact |